Mostrando las entradas con la etiqueta ciencias. Mostrar todas las entradas
Mostrando las entradas con la etiqueta ciencias. Mostrar todas las entradas

sábado, 24 de enero de 2015

Seis alumnas do noso IES en InvestigArte


Por incrible que pareza, ciencia e arte teñen máis elementos comúns que diverxentes. Aínda que perseguen obxectivos dispares, ambas as dúas esixen calidades e formulacións similares e dalgunha forma recíprocas.
Ambas as dúas baséanse na experimentación, a observación e a busca de novas ideas que rompan co anterior abrindo novas fronteiras. Non esaxeramos se dicimos que a arte necesitou moita ciencia para conseguir -por medio de diferentes técnicas e tecnoloxías- producir ou reproducir paisaxes, retratos, ilusións, sensacións… Á súa vez, a ciencia necesitou de moita creatividade e imaxinación para buscar a solución a problemas aparentemente irresolubles así como para desenvolver experimentos cos que testar novas ideas.
O coñecemento da anatomía humana e as proporcións foi fundamental para dar lugar a obras como o David ou a Monalisa. Imaxinar que o home podería pór o pé na lúa -dalgunha forma- foi o primeiro paso para facer que isto fose posible.
Ciencia e arte poden chegar a ter principios comúns como poden ser a proporción áurea ou a secuencia de Fibonacci.
O obxectivo de investigarte é precisamente este, indagar nos puntos comúns de ciencia e arte e dalos a coñecer aos interesados en ambas disciplinas.

Aixa, Ana López e Sira de 1º ESO C e Claudia, Julia e Ruth de 2º ESO C presentaron as súas obras neste certame que pretende espertar entre o alumnado vocacións científicas dando unha visión artística da ciencia.
No seguinte enlace podedes ver as ilustracións e votar a que máis vos guste activando o corazón baixo a imaxe, na parte esquerda.
Sorte a todas!

miércoles, 23 de julio de 2014

1º ESO E PCPI ESTUDANDO A BIODIVERSIDADE DA ZONA DE BAIONA



O día 12  de maio, 1º da ESO e PCPI realizamos unha saída didáctica de organizada pola profesora MARTA do departamento de Ciencias Naturais, acompañada pola profesora SUSA.
Á mañá do luns marchamos ata praia América. Alí, empezamos a camiñar. Despois de andar un tempo, chegamos á parte baixa do Monte Lourido, no que observamos a convivencia entre paisaxe natural e humanizada. Nesta zona, atopamos árbores como eucaliptos e piñeiros, estes últimos, máis preto da praia. Tamén haibía gran cantidade de rochas, como xistos.

Xa nas marismas, vimos patos comúns e unha garciña branca, que non chegamos a identificar ben. Ademais, a nosa profesora Marta ensinounos algunha alga verde, como a leituga de mar.

Atravesamos todo o camiño da Ramallosa, algúns de nós, quedaban atrás, e tiñamos que parar numerosas veces para así volver xuntarnos.

Despois de moito andar, por fin demos con Praia Cuncheira, situada preto de Monterreal, Baiona. Alí puidemos merendar e descansar un chisco. Pero, a nosa profesora xa logo empezou a movernos: “ Dez que veñan comigo  ás rochas”. Despois que eses dez fosen coa profe, os demais quedamos na area, buscando cunchas, etc.
Atopamos moitas, e incluso esponxas e esqueletos de ourizos (moi fráxiles).
Cando tocou a nosa quenda, Marta falounos das actinias, dos ourizos... mentres os compañeiros, estaban máis atentos aos cangrexos, outros non obstante meteron o pé nas pozas “sen querer”.

Rematamos a parada en praia Cuncheira, tocaba coller o bus para visitar o paseo fluvial do río Fraga. Nesta zona, vimos fieitos, carrizas e numerosas flores, ademais de zapateiros e paxaros. Algúns, tiveron mala sorte, e picáronse con ortigas. Ao rematar o paseo, fixéronnos fotos de grupo. A verdade, foi a etapa máis aburrida (pero polo menos á sombra) da saída.

Sabiamos que faltaba menos para xantar, e regresar cara a praia América. Pero, quedaba moito camiño por diante...
Cando por fin chegamos ao parque da Ramallosa para comer, foi todo un alivio. A partir dese momento, as profesoras, deixáronnos por libre.

Estivemos un tempiño correndo por alí, na tirolina e nos aneis, nos que máis de un destacou, pero, tiñamos que seguir ata praia América...

Despois dun longo paseo, e moito sol, puidemos tirarnos na area e descansar. Ou correr. Ou tirar area. O caso é que só faltou nadar un pouco!


CLAUDIA ÁLVAREZ COSTAS, 1º ESO C