martes, 25 de mayo de 2010

Orlas 2010


Si queres ver mais fotos que as da revista e, en cores....non o dubides e entra na Galería do IES Carlos Casares.

A revista do IES Carlos Casares do 2010

miércoles, 19 de mayo de 2010

"Sueños de paz" de Teresa García González

Teresa García González de 4ºB gañou a fase rexional dos premios "Ejercito 2010" na categoría "Enseñanza escolar" co conto ilustrado "Sueños de Paz". Agora, "o noso conto" concursará cos outros sete traballos gañadores a nivel nacional. Sorte! Pódelo ver máis abaixo.

martes, 22 de diciembre de 2009

FESTIVAL DE NADAL




Onte, luns 21 de decembro, celebramos no ICC (IES Carlos Casares) o Festival de Nadal.
Había tempo que non se organizaba tal festival, pero houbo petición por parte do alumnado para que se fixese e como había actividades posibles e as circunstancias así o permitían, ao final celebrouse.
A verdade é que o pasamos ben. Houbo concursos: primeiro un de TÚ SÍ QUE VALES!, e logo outro de KARAOKE, para o que previamente se expuxeran nos taboleiros do vestíbulo onde se anunciaba a festa as listaxes e cancións que se podían escoller.
Cantamos, bailamos, saltamos... en fin, despedimos ben o ano.
Os gañadores dos concursos foron:
TÚ SÍ QUE VALES!: YAGO GUIRADO RODRÍGUEZ (4º ESO B), con unha excelente e moi aplaudida exhibición de yo-yo
KARAOKE: Un grupo de alumnos e alumnas de 1º BACH D, que interpretaron un orixinal e ben executado "Soño de Nadal" .
QUE TEÑADES TODAS E TODOS UNHAS BOAS VACACIÓNS DE NADAL!

viernes, 11 de diciembre de 2009

Educación firma un acordo con Microsoft para adquirir ordenadores con Windows

O estado firmou un acordo con Microsoft para a adquisición de ordenadores portátiles, parte do plan "Escuela 2.0", un total de 2.000 portátiles, e outros 2.000 o ano que ven. Seranlles condedidos, polo de agora, a estudantes de 5º e 6º de Primaria.

A idea dos ordenadores parece boa, pero o sistema que levan?

Pola primeira parte, é un excesivo custo económico. Hai que mercar unha licencia de este sistema por portátil, ou por cabeza. GNU/Linux non é gratuíto?

Segundo, o monopolio actualmente existente extenderase.

Terceiro, os problemas que poden conlevar. O máis probable é que cada curso escolar que pase, teñase que realizar un formateo en cada un deses ordenadores, pola incalculable cantidade de porcallada que poida acumular este sistema (virus e todo isto polo estilo).

"As habilidades tecnolóxicas deberían ser incorporado no proceso educativo dos nosos mozos. Microsoft pasou anos a desenvolver ferramentas de software altamente competitivo, as experiencias pioneiras de aulas do futuro e as iniciativas que deben axudar a estudantes, profesores e pais foron Español e no resto do mundo para vivir unha experiencia completamente transformada educativo co poder de Tecnoloxía da Información. As accións de Microsoft plans do Ministerio na súa Escola 2,0 iniciativa e é absolutamente comprometidos co obxectivo común de mellorar o proceso de aprendizaxe mediante a utilización de ferramentas tecnolóxicas na clase."

Con esta frase pódese ler a Nota de prensa que aparece na páxina web do Ministerio de Educación.

Ferramentas de software altamente competitivas? Non hai nin que ver os fallos que ten o software de Microsoft. Seguridade pésima, problemas, que hai que aplicarlle un mantemento regular, ademáis de que é software pechado e hai que pagar.

Experiencias pioneiras? Coma non sexa en roubar.

Está absolutamente comprometida Microsoft? A comunidade de xente que desarrolla GNU/Linux é moi grande e boa, e obten uns magníficos resultados, xa que realiza software de código aberto, e calquera pode melloralo. E ista comunidade estaría encantada de realizar este traballo, aínda sen recibir ningunha compensación económica a cambio. O compromiso de Microsoft é grazas ao maletín, por algo é unha multinacional que desarrolla software pechado, de mala calidade, con moitos problemas, que non innova, fai monopolio, e recibe diñeiro a cambio.

jueves, 19 de noviembre de 2009

ALUMNOS DE 3º A e B VISITAN O CASCO VELLO DE VIGO




3º A e B DA ESO VISITAN O CASCO VELLO DE VIGO

O martes 17 de novembro, os alumnos e alumnas de 3º A e 3º B fomos visitar o Casco Vello e Centro Histórico de Vigo, dentro do programa Vigo por Dentro da Concellería de Educación do Concello de Vigo, dedicado a estudantes dende os 3 anos.
O autobús deixounos fronte ao porto, ao lado do centro comercial A Laxe. Cruzamos e o primeiro que vimos foi o anaco da antiga muralla de Vigo semisoterrada baixo terra, e protexido por un cristal. Si, si, no que botan moedas. Unha monitora ía explicándonos cousas do que iamos vendo. Explicounos que alí estaba a Porta da Laxe, que durou uns 200 anos en total, e que era chamada así porque unha pedra semisoterrada na terra (o que se chama “laxe”) serviu como unha pedra máis das da muralla.
Subimos a costa (que cansanzo, se acabamos de comezar a excursión!) e quedamos na Baixada á Fonte. O nome debíase a que era unha baixada, e no final dela, había unha fonte, na que os habitantes de Vigo de antano ían a por auga para o consumo doméstico, pois non había auga corrente. Daquelas existía o oficio de augador que consistía ir repartindo auga polas casas, traballo que era remuneradao, obviamente, un oficio máis.
Subimos a baixada, que paradoxal!, para ir á rúa Olivo, que está ao final da Baixada, baixando non, subindo. Recibe ese nome porque no final dela, peto da igrexa de Vigo, a cocatedral, había un olivo. Nun lado da baixada, hai unha casa con moita vexetación pola fachada, que pertencía a un importante señor. No outro lado da rúa, unha coas ventás vermellas; alí é onde comezou a publicación do Faro de Vigo, no soto desa casa, onde estaban as imprentas. Ao principio o periódico era publicado dúas veces por semana, e era máis de “opinión personal”, non de noticias “serias”.
Baixamos dende esa rúa por outra máis estreita, a Rúa do Cárcere Vello, un cárcere civil onde os presos pedían limosna polas ventás. Dobrando, ao final da rúa, hai unha especie de “exposición”, que ten un anaco dunha vella calzada. Entramos grazas a que estaba a señora da limpeza fregando (non fregara todo, menos mal). A calzada consistía nunhas pedras grandes dispostas nos lados da calzada, e a propia calzada, estaba constituída por unhas pedriñas moito máis pequeñas (grava miúda).
Continuamos camiñando e chegamos á Porta do Mar. Ao redor desa porta estaban os mariñeiros, pescadeiros e feirantes vendendo o peixe. Era tamén onde se preparaba e salinizaba o peixe, e claro, quitábanselle as escamas, que quedaban polo chan, e debía de deixar un cheiriño... e máis aínda en verán. As casas dos mariñeiros tiñan dúas plantas: a baixa, que era para gardar os utensilios, e a alta, onde vivían.
Subimos de novo ata a Praza da Pedra. Antes era onde se reunía o Concello Aberto, é dicir, non se reunían nun edificio. Tamén era onde se facíanse feiras, e vendíase peixe entre outros (tamén venderían verduras, alimentos...).
Unhas rúas máis, andando, andando... vimos a casa onde se imprimiu a primeira edición de Cantares gallegos de Rosalía de Castro. A imprenta era de Juan Compañel (todo isto o pon nunha placa).
Continuamos pola praza Balmeira, que tamén se coñece pola praza das Cebolas. Están alí os dous edificios civís máis antigos de Vigo. A propiedade da familia indicábase cun escudo de pedra sobre a fachada das casas.
Seguimos pola Igrexa da Colexiata e a praza da Constitución, cos seus soportais, que servían para poder facer feira ata cando chovía. Era unha praza onde se reunía toda a xente (en fin, toda toda tampouco, pero era unha “referencia”). Tamén estivemos parados diante do antigo edificio do Concello. Deseguido baixamos un pouco e estivemos observando o edificio da actual Biblioteca Central, que antes diso foi un banco, un casino, un local comercial...
Subimos todo, pasamos un túnel (que actualmente, e por desgraza, serve para ouriñar) e fomos dar á praza da Princesa. Finalmente, pasamos pola Porta da Gamboa (rúa Gamboa), por onde se supón que comezou a reconquista da cidade aos franceses, e chegamos de novo ata onde nos deixara o bus.
Foi entretido, aprendimos cousas novas e refrescamos o sabido.
DAVID LORENZO (3º ESO B)

OS 1os. DA ESO EN CINENSINO


1º da ESO EN CINENSINO

O pasado día 5 de novembro os rapaces e rapazas de 1º da ESO, acompañados de Lola, realizamos unha saída ao cine Salesianos, para ver a película City of Ember. En busca de la luz, primeiro filme das tres proxeccións do ciclo “Cinensino”. Este programa ten como finalidade evitar a drogodependencia dos mozos e mozas adolescentes antes de que estes cheguen a probalas, e utiliza o cine como base.

Unha vez sentados nas butacas, o coordinador do programa dirixiunos unha breve explicación dos principias aspectos da saída. Os alumnos e alumnas deberiamos prestar moita atención á película, xa que despois teriamos que traballar nun caderno de exercicios con preguntas sobre o citado filme. Tras isto, e sen máis preámbulos, comezou a proxección.

A película non estaba mal. Narraba as aventuras de dous rapaces nunha cidade subterránea coñecida como Ember. A idea era boa, o ritmo trepidante e a ambientación estaba moi ben conseguida, facía que te sentises dentro da propia urbe. Os efectos visuais eran bastante bos, e os actores non o facían mal. Con todo, decepcionaba un pouco, xa que despois dun comezo prometedor, a trama non estaba totalmente pulida, e daba a impresión de que algunhas cousas estaban feitas á carreira. Resumindo, é un filme entretido, que gustará aos seguidores das aventuras estilo Las crónicas de Narnia ou similares, pero que prometía máis do que en realidade podía dar.

Unha vez rematada a peli, só quedaba volver. Foi unha mágoa que aquela divertida excursión non durase máis, pero o pasamos… de cine.


DIEGO MOJÓN ÁLVAREZ 1º ESO A